Sabıkalı Şiir

Herkes hayatımdan bir şeyler çalıyor Bense kendi hayatımdan alıntılar yapıyorum Bütün parantezleri kapatıyorum Yeni sayfalara ihtiyacım yok Daha hiçbir şey karalamadım ki zaten İsmini kazıdığım duvarlar yıkıldı sevgili Alabora oldu deniz Kısacık şiirler gibi kalakaldı ellerimde yüzün Belki de kendi kendimi oynuyorumdur kim bilir? Anlaşılamamanın ötesinde bir yerdeyim Durmadan seni fısıldıyor kulaklarıma rüzgar Senin kokunu getiriyor bana Yine de merak etme sen Mevsimler matemini tutuyor her gidişinin Seni soran kırlangıçlar intihar ediyor İntihar ediyor, dallarından koparılan menekşeler Ben tükendim O kısacık şiirler de tükenmek üzere Duyuyor musun sevgili? Sabıkalı bir imgesin sen Bütün cümlelerde ismin geçiyor Her reklam arası manşetlerdesin Haberin olsun