Derya

Küçük bir kız çocuğuydu o, eski taş mahallede büyüyen. Saçları güneş sarısı, gözleri gök mavisi, yırtık pabucu darmadağan saçları, akan burnu, basma entarisi güzelliğinden bir şey alamıyordu. Küçük bir kız çocuğuydu o, adı Derya evin en küçüğü, demir parmaklıkların arkasında anne; diye seslenişi ürpertiyordu. Titriyordu, sanki o sokaklar, çaresizdi dermansızdı insanlar. Biliyordu; biliyordu onlar, annesinin çok çok uzaklarda olduğunu. Dönüşü olmayan bir yola gittiğini. Küçük bir kız çocuğuydu.Derya Anneye acıkmış, sevgiye susamıştı adeta ümitsiz değildi sarışın kız, ona sevgisini veren babası vardı. İşten gelişini gören mavi gözler, sevinçten durmadan haykırarak, babam diyerek inletirdi sokakları. Düşerdi, kalkardı, yine düşerdi. Babam babam diyerek sarılırdı ona. Küçük bir kız çocuğuydu o, Sevmeye aç sevilmeye muhtaç...