شمارهٔ ۴۶۷
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
آن بت که بقد سرو روانش گفتیم
وز غایت نازکی روانش گفتیم
سفتیم بالماس تفکر لعلش
در حال که سفته شد دهانش گفتیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş