Sessiz Sakin Bir Sabah

Yağmur sesiyle uyandım bu sabah Dünden kalma mutlulukla gülümsedim Sonra yalnız olduğumu düşündüm Evde ses yok gürültü yok Sessiz bir sabah oldu… Sonra düşledim Seni beni hayallerimizi Korktum çok korktum İçimde tarif edemediğim bir hüzün oluşuverdi Oysa gülümsemelerim yine vardı Gözlerimden yaşlar akmaya başlarken Bir telefon sesi kendime getirdi beni… Annem rüyasında beni görmüş Merak etmiş… Kızım diyen bir ses… Gidiverdi hüzünlerim Yerine kalıverdi annemin sesi Şimdi kulaklarımda çınlıyor hala "iyisin değil mi? Bebeğim" iyiyim anneciğim iyiyim… sadece biraz yorgun prensesin yalnız kalsamda bir yerlerde beni düşünen birileri var hala beni seven hala merak eden birileri… özlüyorum hiç olmadığı kadar özlüyorum hiç özlemediğim kadar yağmur yağıyor hala damla damla akıyor… sessiz sakin bir sabahta