Yaralı Yüreğim

Fırtınalı bir aşktı belki bizimkisi Öyleki artık ben mavi gökyüzü Bulutların üstündeydim sanki Sonra yaramaz bir çocuğun Yaptığını gözler içine baka baka Gülümseyerek inkar etmesi gibi Yalan söyledin sevmiyorum dedin Deliler gibi... O anda seni kaybetmemek için Son bir kez atıldım dökülen Gözyaşlarımla yağmur oldum, Kollarına dökülüp belkide Artık sadece son bir hatıra Parçasını kendimle birlikte Gökyüzüne götürmek için. Sonra rüzgar oldum da Sessiz görünmez bir hayalet gibi Etrafında kanatlarını çırpmadan Silüetini aklıma, kalbime Mıh gibi çakarcasına Süzüldüm atrafında doya doya. Şimdi senden bana hatıra Gözlerin ve gülüşün aklımda Sanki bakışların hançer olmuş İçime döktüğüm gözyaşlarımla Bıçak yaralarını hem iyileştirmek Hemde o acıyı duymak istercesine Saklıyorum hala o ağır yükü yüreğimde.