Küskünüm

mavi bir sevdayı alıp avuçlarıma beyaz bir yürekle çıkmıştım yola dalgalar nasıl kavuşma özlemi ile atılıp çarpıyorsa kıyılara işte öyle köpük köpük dalga dalga bir özlemle atıldım gönlünün kıyılarına... martıların ürküp kaçtığı çakıl taşlarının üşüdüğü gönül kıyılarına ulaşınca dalgalarım umutlarım sustu köpüğüm söndü içimde aşkınla can bulan Leyla taş yüreğinin kıyılarında bin parçaya bölündü... şimdi en karasını giyinmiş gece yollarıma kuruyor hain pusuları kuruyan ağaçların yaprak dökerken bulutların küsmüş yağmaz olmuş gönül sahiline sevda yağmurlarının mavi damlaları... sevgiler zamanla tükenir derler meğer aynı değilmiş her baharın çiçeği dalı zincire vurulmazmış aşkın rüzgarı şimdi yangın yeri yüreğim kendime söylediğim yalanlar bitti deli gönlüm geç de olsa anladı hiç bir güneşle ısınmaz yeşermezmiş buz tutan yüreklerin karlı dağları...