Ayrılık Sınar Oldu Gönül Közümü Benim

Hep ayrılıklar mı hatırlayacak beni Bir an, aklına düşsem; kısa bir an…olmaz mı? Dertlere gark olur da, yüreğim, bunalmaz mı? Arada bir, sevincini paylaşsaydın; olmaz mı? Sen, ne güne durursun; sensizlik mi vefakâr? Hasretin mi olacak; senden daha fedakâr? Yokluğun mu süzecek; alıcı gözleriyle… Uzaktan da olurdu; eğleşseydin, olmaz mı? Ayrılık sınar oldu gönül közümü benim Gözlerim pınar oldu kesmen sözümü benim. Gölgesi kaplar oldu hepten yüzümü benim Kara talihle biraz, söyleşseydin, olmaz mı? Ölüm bal gibi kalır; ayrılık girdabında. Ömür dal gibi cılız bu aşkın erbabında Sensizlik çöllerinin kurduğu serabında… Vuslat oyununda az, elleşseydin olmaz mı?