شمارهٔ ۱۴ - در مدح فخرالملک

سلامی نجوم سما زو منور سلامی نسیم صبا زو معنبر سلامی چو ارواح قدسی یکایک سلامی چو اجسام علوی سراسر سلامی بسبع الثمانی مؤکد سلامی ز سبع السماوات برتر سلامی در او رونق حسن مدغم سلامی در او قوه عشق مضمر سلامی حروفش ز عقل مجرد سلامی وجودش ز نفس سخنور سلامی همه نزهت خلد اعلی سلامی همه صفوة آب کوثر سلامی همه شوق چون یاد جانان سلامی همه لطف چون لعل و گوهر سلامی شتابنده چون چرخ اعظم سلامی فروزنده چون نجم ازهر ز من بنده بر حضرت دین پناهی که هستندش افلاک انجم مسخر سپهر سخا صاحب دین و دنیا جهان سخن صاحب کلک و دفتر پناه هدی مجد الدین آنکه کلکش نهالیست در باغ دین سایه گستر زهی آفتاب سپهر سخن را سر کلک دولت پناه تو خاور زهی بار و برگ درخت معانی ز باران الفاظ تو در و گوهر زهی سر حزم تو پیرامن دین شده ناقض صیت سد سکندر زهی آب قندیل طبع لطیفم ز جان روغن مدحت آورده برسر بر افروخته شعله خاطرم زو چو ماه در افشان و خورشید انور فلک رفعتا زآنکه حال رهی را درین وقت مدح و غزل نیست درخور من بنده گفتم سلامی رساند رکاب همایونت را صدر کشور