Mi patria intelectual

E Emilio Bobadilla
0 Altın Yaprak
A mi amigo Gustave Reynier, eminente crítico francés. Campos de soledad, torvos poblados, en otro tiempo, alegres y feraces, y hoy mustios por la guerra y devorados por bandadas de pájaros rapaces. Baña el sol tus llanuras de cereales que al soplo de la brisa se menean y lejos, entre breñas y zarzales, los pérfidos cañones centellean. ¡Oh Francia voluptuosa, culta y bella, de la latina tradición baluarte, tu suelo el invasor osado huella! Soy del furor sanguífero enemigo; amo las ciencias y venero el arte. ¡Mi patria intelectual, lloro contigo! Bayona, 1914.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.