Hep Hüzün Hep Hüzün
E
0
Altın Yaprak
Sen hiç sensiz uyanmadın ki!
Gözünü her açtığında,
Aynalardaydı gülümseyen yüzün.
Benimse bir gün olsun
Güneşten önce doğmadı gözlerime, gözün.
Ne yapsam olmuyor işte
Hep hüzün hep hüzün.
Hangi ufka dönsem yüzümü,
Kırılıp, dökülüyor sanki
Sensizlikten gökyüzü.
Renkler darmadağın,
Efkâra boyanmış hepsinin yüzü.
Özledim, bilsen nasıl özledim.
Ne yapsam olmuyor işte
Hep hüzün hep hüzün
Senli günleri toplayıp,
Sensizlikten çıkarıyorum.
Çarpıp, bölüyorum hayatı,
Bulamadım bir çözüm.
Ne yapsam olmuyor işte!
Olmuyor be gözüm.
Sen yoksun ya!
Sonuç, hep hüzün hep hüzün.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş