İçinde Sen Olan Düşler Kurdum

İçinde sen olan düşler kurdum Duyarda girmezsin diye rüyalarıma. Hiç birini söyleyemedim sana. İçinde sen olan düşler kurdum Sildim senden önce yaşanmış günlerimi Yeniden yazdım, Seninle başladım hayata. İçinde sen olan düşler kurdum. Önce alnından öptüm seni. Bir benim oldun, bir benim kadınım. Sonra tek tek soydum seni saran örtüleri. Soyunup dökündün düşlerimde Avuçlarımda en mahrem halin. İçinde sen olan düşler kurdum. Dudaklarından güller, Teninden ay ışığı yaptım. Rüzgar ektim saçlarına. Deniz yaptım yüreğini, Ve hep sana kürek çektim. İçinde sen olan düşler kurdum. Bu yüzden maviydin. Soğuk bir kış gününde, Haziran kokuyordu ellerin. Gitmesen olmaz mı diyordu Köşeyi dönerken, güzel gözlerin. İçinde sen olan düşler kurdum. Sen her düşümü, Her gün akşamüstü, Umarsızca çekip giderken, Yine son bakışındaki gülüşünle vurdun. İçinde sen olan düşler kurdum Artık hazır dönmeyecekken geri Hazır konuşmuşken içimdeki deli. Ve bir daha yazmayacakken kalemim seni. Son kez bilmeni istiyorum ki! İçinde sen olan düşler kurdum tamam Ama Seni sevdim ben, sevdiiim Bu düş değildi inan. İçinde sen olan düşler kurdum. Düşlerim çoğaldıkça, çoğaldı özlemlerim. Özlemlerim çoğaldıkça da Sen sustun. Artık susma sırası, benim. Kırılma,darılma bana Çünkü ben sana kırgın değilim. İçimdeki çokluğuna inat, Yokluğuna kırgınlığım benim. Kendine iyi bak! Seni çok üzdüm.