G / ü n

g/ün ışığını kaybeder karanlık dolu valizleri takılır adımlara kanatır dizleri beyazı kirlenmiş bir sefil uyanır teninde zaman ;sabahtan geceye , karanlıktan aydınlığa her an seferi . . . tam öğlen vakti sürgülenir kapıların kilitleri camdan dudakları öper rüzgâr gölgesinde yetiştirir sefâyı nefesinde direnirken heyecanın dürtüleri kör kalır bakışların ağı her fısıltı bin avaz her kıvılcım binlerce külü getirir peşinden saçlarından tutuşmaya başlar sedânın tahta bedeni topraktan geldi toprağa gidecek belli kaçak ölümler yavaş yavaş boy atar köşelerden gülüşler donar , sudan sebepler iz bırakır gövdelerde yangın güneşin arkasında mafruz kalır kırmızı ise küs bir uçtan diğer uca kaçıştır her hamle vahiy d/okunur görkemin gizemine s/apansız bir taş daha atıyorum , hedef ihtimâl ? ya tutarsa !