Hatıralar

Senden kalan son hatıra Gözlerinden dökülen aşkımızın mührü Ve son söylediğin manidar şarkıydı. Yokluğunda hatıralar çarem oldu, Şimdiyse senin yanında bir masal... Sevmezdim hatıraları sen yokken. Gelip yerleşirlerdi senin, kalbimdeki, tahtına. Ama bana seni hatırlatırlardı ya Alırlardı gönlümü. Kalbim bana çok uzaktaymış gibi gelirdi, Beni derinliklere düşürürdü. Nerden bilirdim sensiz bir gün geçireceğimi, Ben senden rüyalarımda bile ayrılmadım ki! Gece uyumadan ışıkları kapatıyorum, Kapıları kapatıyorum, Bir bardak su alıyorum yanıma, İçinde sen varsın. Sabah uyandığımda, Pencereden dışarı bakıyorum, sokakta Bir camcı görüyorum; Camda sen... Güneşe bakınca yüzüm kızarıyor, Sana bakmış gibi oluyorum. İşe giderken otobüs çok kalabalık oluyor, Senden dolayı. Camı açıyorum; Senin sesin geliyor, Çarpan rüzgâr sensizliğin tokadı gibi... Akşam eve geliyorum bahçede otururken, Yıldızlara bakıyorum; Seni gösteriyorlar. Alışverişe gidiyorum; Seni mi alsam yoksa seni mi; Karar veremiyorum. Yolda bir arkadaşa rastlıyorum; Bana seni soruyor. Nefes alırken iyi de, Çünkü sanki seni içime çekiyorum, Nefes verirken of diyorum. Ne zaman bir yerim ağrısa Elimi kalbime atıyorum, Acaba seni kaybettim mi? diye ürperiyorum. Arkadaşlarla çay içerken Senin sıcaklığını duyuyorum. Sonra yine sen sen ve sen... Hatıraların üstümde duran kara bir bulut gibi... Güneşimi engelliyor ama Ne güzel ki yağmurumu getiriyor bana.