Ayrılamıyorum İşte

ayrılamıyorum senden delirecek gibiyim engin denizlere açılıyorum gözlerinde matara yerine resmini taşıyorum cebimde bakmayacağım dediysem de dayanamıyorum bir daha bir daha öpüyorum hayalini sonra olmaz deyip duruyorum, kaçıyorum ne yapsam da ayrılamıyorum hayat sensin baktığım her yerdesin, her nefesimdesin sen var ya sen hem kalbimde hem de beynimde yarış arabamın bozuk freni gibi bassam da durmuyorsun içimde üzgünüm; ayrılamıyorum senden ayrılamıyorum senden delirecek gibiyim saçlarınla bağlıyorum kendimi zindanlara kendi kendimi dövüyorum gölgemle sonra karanlıkla sohbete dalıyorum hayret tek konum tek kelimem hep sensin şimdi gelsen diyorum bu lanet geceyi yararak kaçırsan beni yıldızların arasına, en uzaklara orada sevişsek tüm insanları küçümseyerek acele etmeden sanki hiç ölmeyecekmiş gibi... sonra olmaz deyip duruyorum, susuyorum ne yapsam da ayrılamıyorum yaşam sensin düşlediğim her rüyamdasın, her kelimemdesin sen var ya sen hem gündüzde hem de gecemde törelerin namus lekesi gibi yıkayınca çıkmıyorsun üstümde üzgünüm; ayrılamıyorum senden ben seni hak etmiyorum sen daha iyilerine layıksın ayrılmam lazım senden en uzak diyarlara kaçmalıyım ne resmin ne hayalin almadan sadece karanlıkla görüşmeliyim ama olmuyor ne denediysem de olmuyor seni görmeyince, sesini duymayınca olmuyor yeminler olsun yaşanmıyor seni çok seviyorum kimse bu kadar sevmemiştir ayrılamıyorum senden delirecek gibiyim ayrılamıyorum işte, ayrılamıyorum...