Günden Güne

içimden artık sesler gelmiyor aniden ansızın gülmüyorum kendi kendime oturup bir köşeye dinlemiyorum kuşları artık seni bile merak etmiyorum.. gecenin ayazlarında yorgan yerine sarıldığım telefonum kim bilir nerde son paramı bir çiçeğe dahi vermiyorum senin için, söyleyebilir misin ki niye.. dur ben söyleyim cevabı bitti mi? Yoksa ne!?. bugün bişey duydum sokakta tanıdık ee- sanki seni seviyorum gibi bişeydi ama hatırlayamadım, yalnızlıktan olsa gerek!. önceleri evden okula okuldan eve gelirdim hiçbir yere uğramadan bakmadan uyurdum ya şimdilerde? nerde kızlar ben ordayım!. en sonunda jeton düştü, galiba anladım ben hayata devam, sense mazide kaldın...