غزل شمارهٔ ۱۳۲
ع عراقی
0
Altın Yaprak
ای مطرب درد پرده بنواز
هان از سر درد در ده آواز
تا سوخته ای دمی بنالد
تا شیفته ای شود سرافراز
هین پرده بساز و خوش همی سوز
کان یار نشد هنوز دمساز
دلدار نساخت چون نسوزم
سوزم چو نساخت محرم راز
ماتم زده ام چرا نگریم
محنت زده ام چه می کنم ناز
ای یار بساز تا بسوزم
یا با سوزم بساز و بنواز
یک جرعه ز جام عشق در ده
تا بو که رهانیم ز خود باز
ور سوختن من است رایت
من ساخته ام بسوز و بگداز
گر یار نساخت ای عراقی
خیز از سر سوز نوحه آغاز
در درد گریز کوست همدم
با سوز بساز کوست همساز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş