غزل شمارهٔ ۳۳
ع عراقی
0
Altın Yaprak
کی ببینم چهره زیبای دوست
کی ببوسم لعل شکرخای دوست
کی درآویزم به دام زلف یار
کی نهم یک لحظه سر بر پای دوست
کی برافشانم به روی دوست جان
کی بگیرم زلف مشک آسای دوست
این چنین پیدا ز ما پنهان چراست
طلعت خوب جهان پیمای دوست
همچو چشم دوست بیمارم کجاست
شکری زان لعل جان افزای دوست
در دل تنگم نمی گنجد جهان
خود نگنجد دشمن اندر جای دوست
دشمنم گوید که ترک دوست گیر
من به رغم دشمنان جویای دوست
چون عراقی واله و شیدا شدی
دشمن ار دیدی رخ زیبای دوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş