Baharın Hıdırellez Hüznü

terliklerini ters giymiş bir çocuk yüreği kimsesizliğim karanlığın hüküm sürdüğü bir diyarda sıvası dökülmüş duvarların dört kenarlı çerçevesiyim gazlı bir lambanın aydınlığının çok da ardında geleceğim planörlerin kanat sesleri sarmış gökyüzünü bir turnanın dalgın bakışlarıyla göç yolunu siyaha boyar uzun uzadıya hayâlleri yeryüzü dediğimiz mola yerini her günüm zincirin bir halkası baharın hıdırellez hüznü ve bir parça şanver yanığı / yaşanmışlıklar arsız bir döngü varolmak kirlenmiş ve karanlık bir dünyada.