Mozaik Yok Olma(lar)

yokmuşum gibi davrandı asırların şehri dinleyemedim bir gün olsun gözlerim kapalı İstanbul'u Mudanya'nın serin suları kadar fayda etmedi yüreğimin esrikliğine üstadın çilesi ne Mehmet Ali'nin bedbahtlığı ne de Hazerfe'nin kanadı benim zindanlarda çürüyecek Enver Gökçe kadar basiretim olmadı ve Nâzım gibi sürgünlere katlanabilecek davam ey! rotamın iz bilmeyen kılavuzu mertçe savaş(a)madım cenk meydanlarında Nisa kadın arzusuyla cephane yüklemedim omzuma bilir misin istiklâl cefâsı da sürmedim Anafartalarda benim hiç toygar kuşlarım olmadı bir diyardan ötekine uçacak ve kanatlarına gündüzden esaretini takacak.