Vah Anadolum Vah

Borçka ve Şavşat'tan Yusufeli'ne Sonra ver elini Pülümür'e, Köyceğiz'e... Tanrılar, Tanrıçalar diyarı Baştanbaşa Anadolu; Nergis gibi boynu bükük, Nar gibi bütün... Şarap gibi hülyalı Herkül gibi erkek, Venüs gibi kadın olan Anadolu! Borçka'dan Şavşat'a Şöyle bir salındım: Karadeniz'in mavisinde, Yeşil yeşil esen Meltemleri arasında, Dağdaki çamın çiçeklerinden Kaymakamın bahçesindeki Bülbüller, kanaryalar arasında Ve baharın karlı dağlarında; Gelinciklerden kiraz ağacına dek Şöyle bir salındım. Pülümür'ün dağlarında, eteklerinde Çiçeklerinin doyum olmaz cümbüşünde Bektaşi babanın sofrasında; dostlarla Şöyle bir salındım. Tanrıyla birlikteliği yaşadım, Anadolu'nun güzelliğinde. Sonra... Köyceğiz'de babamın bahçesinde Bülbüllerle konuştum; Kırmızı güle, limonun çiçeğine; Âşık oldum gölüne, dağına, tepesine, Vuruldum Akdeniz'in mavisine. İşte, tam bugünlerin birinde: Atatürk'ü anlattığını sanan Televizyon gülü bir bilimsel kişi, Eğitilmiş olan cahil; Döktürüyordu incilerini... Dikkat edin, diyordu: Atatürk Ne yaptıysa uygun taymlarda yapmıştır. Uygun zamanlarda bile diyemiyordu Eğitilmiş olan bilimsel cahil. Uygun zamanı bekleseydi Atatürk; Kemal'in peşine takılmasaydı halk: Vah Anadolum vah! Haberi yoktu onun Kurtuluştan, devrimlerden Tören Atatürkçüsü bile değildi; Ama bilimsel adam olduğuna göre Konuşabilirdi; yutanlar oldukça! Haberi var mıydı? Borçka'dan, Şavşat'tan, Ya Yusufeli'nin kirazından, Pülümür'ün Bektaşi babasından, Köyceğiz'in günnük ağacından; Anadolu'nun daha nice Dağlarından, bayırlarından, Tanrılarından, Tanrıçalarından, halkından; En önemlisi güzelim Türkçesinden? Bilimsel konuşmak başka şey canım; Benimkisi cahillik işte... Sonuçta ben Köyceğizliyim; Köyden de küçük. Af ola!