Dağım Boran

Gözlerin tutuşturunca bendeki barut karanlığını Sana varınca kuşkular sanrılar sorularla Sana varınca yüzümden hüzünler sıçratarak Etimi çizdirerek geçiyor damarlarımdan Uğultusu ince fikrin. Ben, beni dünyaya daha da estiren ezginin O başdöndürücü esrimenin burcunda Vardığım bir yol ağzına yüreğimi koyunca Gerçekten yürekbağı olduğunu yaşadıklarımın Evet, anlıyorum. Kızlar gergef işlerdi gül dalından, baharda Herkesler bunalırken ağzımda bunaltı benim Karardı aşklara çarçabuk teşne yanım Bir kanmazlık boşalttı damarlarıma diye yıllar Yüzüne sızan okyanusun rengini bildim Bir başına kaldım senin tirşeliğinde. Bir uçurum kıyısı gözlerin, mağrur, ışıltılı Bir cehennem boşanabilir damarlarımdan Acın dağlasın acılarımı, buna razıyım Sağanaklar yazgımsa eğer gözlerindeki olsun Alnım ferahlar o zaman Telim düzen tutar Böylece, karılsın diye günler ağdalı terimizle Mademki olancası iki rahmetten biri Vardım şuramda bir zifiri aydınlık Vardım gözlerim bir yangın yeri Hadi, çığrımdan çıkart beni!