Ağlamayın Martılar!
E
Ertuğrul Dayauç
0
Altın Yaprak
Yürüyorum,
Gözlerim dalgın ve sisli;
Önümü göremiyorum.
Ayaklarım birbirine takılıyor
Ve bir an geliyor;
Düşer gibi oluyorum,
Ardından toparlanıp, doğruluyorum.
Yürüyorum,
Sallana sallana, yürüyorum.
Ellerim cebimde ıslak,
Ayaklarımın altında kurumuş bir toprak.
Yürüyorum,
Yarım kalan sevdamın izi avutmuyor beni;
Buradan uzakları, çok uzakları özlüyorum,
Ruhen bir boşluk hissediyor,
Ölümden çok korkuyorum
Ve adımlarımı kısarak, sessizce yürüyorum.
Yürüyorum,
Derin mavilikler sahili okşuyor,
Yeşilliklerin kokusu ceketimin ucuna siniyor,
Uzun paltosuyla bir genç adam,
Vapurdan iniyor.
Yürüyorum,
Arkamda tüm hevesleri bırakıp, gidiyorum.
Sakın ağlamayın martılar!
Bir gün;
Kanatlarınızın altında bir rüzgâr gibi eseceğim
Ve bir sâkin zamanda,
İstanbul'a geri döneceğim.
20.01.2010
ERZURUM
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş