Çarpık Üçlem; Kan, Barut ve Çocuk

Savaşın ölü çocuklarına Düşlerinde papatyaların kanatlandığı çocuk Koşarken düşlerinin vadisinde Böldük uykularını, kâbusun olduk. Melekler gibi masumsun Koparmışlar yaşamının baharından Solmuşsun... Ama artık bitti Sadece bir kâbustu, geçti. Birazdan gözlerini açacaksın Kendini cennet denilen bir ülkede bulacaksın. Artık olmayacak Ne siren sesi Ne de elbisende kan lekesi. Sonsuza kadar orada olacaksın Düşlerinin cennetinde Biz de yaşam denen savaş cehenneminde. Senin ülkende güneşler olacak Pastel renginde. Çölleri bize bırak Koşacaksın sonsuzluğa, ayaklarının altında Menekşeler, güller ve çimen Bir de annen olacak, Tüm çocukların annesi, adı "Meryem". Ve böldük uykunu diye Sakın hoş görme, affetme bizi. Bin yıl zemzemle yıkasak kendimizi Silinmez bu rezil savaşın izi!..