شمارهٔ ۱
ع عبدالکریم اشراق بیرجندی
0
Altın Yaprak
صاحبدلان بگویید آن شوخ دلربا را
کز حال دل بپرسد عشاق بی نوا را
ز آیینه رخ دوست نور ازل هویداست
زین جلوه میتوان دید دیدار آشنا را
روشندلان عشقیم کایینه دل ما
از رشک میگدازد جام جهان نما را
روز سیاه ما را امید روشنی نیست
تا دیده ام سیه مست آن چشم سرمه سا را
شد غنچه دل من چون شاخ گل شکفته
چون باز دیدم از دور آن روی دلگشا را
آنکس که دیده باشد بی پرده روی لیلی
کی میکند ملامت مجنون مبتلا را
با نغمه های دلکش اشراق نغمه سنج است
آری ز عشق گلشن بلبل کشد نوا را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş