شمارهٔ ۱۰

ع عبدالکریم اشراق بیرجندی
0 Altın Yaprak
خوش آن روزی که دل در طره دلدار می بستم برهمن وار از زلف صنم زنار می بستم ضمیرم آفتاب محفل افروز جهان می شد چو در آیینه دل نقش روی یار می بستم ز نوک هر مژه دریای خونی موج زن می شد به مژگان چون سرشک از دیده خونبار می بستم تپد چون بسمل و نالد چو بلبل دل نمی دانم چرا دل در خم زلف تو گل رخسار می بستم اگر اندر قفس بی بال و پر روزی نیفتادم چو بلبل آشیان بر شاخ گل از خار می بستم چو شد آن دسته گل گلشن آرا من به صد حسرت ز مژگان خارها بر رخنه گلزار می بستم گهرافشان که می شد در بیان حسن آن عارض زبان اشراق اگر از نطق گوهربار می بستم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.