شمارهٔ ۱۴

ع عبدالکریم اشراق بیرجندی
0 Altın Yaprak
ز آب عارضت گلزارها از آب و رنگ افتد چو لعل دلفریبت کی دهان غنچه تنگ افتد فرنگی زاده ای زیبانگاری شعله رخساری چه آتش پاره ای هستی که آتش در فرنگ افتد جهانی را کند یغما صف مژگان خون ریزش چو با عشاق چشم رهزنت را عزم جنگ افتد رسانم دست بر حور و قصور و روضه رضوان اگر دامان آن زیبا صنم روزی بجنگ افتد نمی گنجد سخن در وصف لعل نوشخند آری دهان گلعذاران جهان از بس که تنگ افتد به جای باده خون دل خورد آنکس که از عشقش به سر شوق لقای آن دو لعل نیمرنگ افتد کند در خون دل اشراق را از ناوک مژگان به دل دوزی مژگانش کجا تیر خدنگ افتد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.