Hislenişimin Önsözü

Gölgelerin kısaldığı bir vakitte adımlarım başımı eziyor. Tek ses çıkmıyor içimden. Bir avaz duyuluyor karşı kıyıdan; Bir candan başka bir canın merhabası hayata Tek bir baş hareketi merhabaya cevabım, heyecansız… Ve bir top böceği yuvarlaklığında yaşamım, köşesiz… Deniz üstündeki ışıltılar; taş diye sektirdiğim gülücüklerimdi Oltayı hangi yakasına sallasam İstanbul'un Ucuna tek takılan, çaresizliğin sırtıma indirdiği koca bir postal… Yalınayağım. Bağcıklarına basıp beceriksizliğimin, Hayattan düşüp, yaşam özürlüsü olma korkumdan. Kulaklarım yaslı omuzlarıma, kendimi dinlemedeyim İç sesim sarhoş s/ayılıkyor, ben not tutuyorum. Durup durup sabrımı öpüyor, tüm köprüleri deniyoruz Ay'a gebe kalıyor gün, korkuluklar tükeniyor Tüm yorgunluğunu kusuyor içim, şehir küfrediyor. Nemden dalgalanmış suskunluğum Dışa çıkmış bir iç ve parmağıma sıkı sıkı bağladığım unutkanlığım Boynuma doladığım sevgilinin kokusuyla İki yakasını birleştiriyorum İstanbul'un Bir durakta başım göğsüme yaslanıyor gece güneşi kusarken Ardından el salladığım tıklım tıkış aklım, bileti avuçiçlerimde