Ve Sen...

dumanlı, puslu ve kopuk bi akşam hissedipte putlaştırdığım sıcaklığım. havada asılı kalan boşlukta karışırken sıcaklığımız, sessizliğe tapınan sen ve ben... içimizin kilidini gözlerimizde saklarken, parmaklıklar arasında kalmayı tercih eden kelimelerimizle, tek başınalığım, evimin anahtarı, ışık ve sıcak yatağım ve hala puslu tavanım kalabalık, uykusuz ve isteksiz bi ertesi gün yüzler, ayak sesleri, kahve kokusu ve sorumluluk elektronik postalarım ve otomatik beynim yarışırken karışık, acı, ekşi kelimeler salatası üzerine soğuk bi su; hararet yapan yalnızlığımın... sen bi ucunda ben bi ucunda zamanın içine doğru akarken melankolinin alkol kıvamında hayallerimiz tek başımalığım, bilgisayarım, sigaram, akrep ve yelkovan hala isteksiz bi gün bitkin, sessiz ve yankılı bi akşamüzeri çatal , kaşık, bi dilim ekmek ve soğuk acısız hakiki bi salata çıplak ayaklarım, serinlik hissi ve ıslak saçlarım geçişirken bedenimden, derin, uzak, kurtarıcı kitabım başka bi diyar ve ben geçerken zaman yanımdan el sallayarak karanlık, çığırtkan ve üşümüş gece misafir odama uyku tatında özlemin koynuma girer sarılırken kendime; rüyalar, dört duvar ve siyah hala yankılı içimin gecesi yumuşak bi rüya hafif iniş yeni bi gezegen rüya-gerçek arası tek kişilik seyahatlar rüyada; sen, deniz ve martılar gerçekte; hafif bi melodi, unutulmuş akrep ve yelkovan yerde uyuyan kağıt kalem ve umutsuzluk pasarpotum vizem ve benim gezegenim hala tekbaşınalığım rüya gerçek arası kayboluşlarım ve inatla yirmidört saat sen .