La que se quedo para vestir santos

E Evaristo Carriego
0 Altın Yaprak
Ya tienes arrugas. ¡Qué vergüenza!... Bueno serás abuelita sin ser madrecita. Ayer, recordando tu pesar sereno, me dio mucha pena tu cara marchita. ... ¿Ni siquiera una novela empezada? Quizás el idilio que duró un verano, hasta que una noche por buena y confiada, se cansó la novia de aguardar en vano. Y tu sufrirías, o no sufrirías, nerviosas esperas, y te quedarías como es natural, tan indiferente que al día siguiente ya no habría nada, nada: solamente húmedas las puntas de tu delantal.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.