Aklıma Düşsen Ayrılık Oluyorum

Aklıma düşsen ayrılık oluyorum Sıyırıp atıyorsun düşlerinden Anadan üryan, çırılçıplak kalıyorum Bir şimşek çakıyor Yıldırımlar arka arkaya düşüyor yüreğime Bir yağmur yağıyor gözlerime Bulutlar boşaldı sanır korkarsın Oysa ben, sensizliğe ıslanıyordum Dilime gelse adın, adsız kalıyorum Tüm kelimeleri silip kitaplardan Zorunlu olarak, seni ezberime alıyorum Harflerin karmaşasında kayboluyor düşüncelerim Yorgun hücrelerim, sen kimdin diye soruyor Cevap bulamıyorum Sakındığım her ne varsa seni Pusuya yatmış bu gece yarısı Her istasyonda seni arıyor bakışlarım Tüm gölgeler sana benziyor gibi Düşmek istiyorum arnavut taşlı kaldırımlara Bir bekçi düdüğü ensemde ötüyor Sensizlik buralara da gelmiş nihayet Sokak lambaları yasta Tüm otobüsler greve girmiş Dolmuşlar kalkmıyor artık bir-iki Duraklarda sessiz bir insan kalabalığı İçimin üşüyen kalabalığından habersiz Çığlık çığlığa susuyorum Gözlerimi bağladığın siyah mendili çıkardım artık Canım yanıyor bu cehennemi isyanda Bakışlarımdan kan sızıyor ılgıt ılgıt Suskunluk muydu miras bıraktığın da Konuşamıyorum Zaman kör edici bir hızla geçerken Ters dönmüş bir kum saatinin içinde hapsoldum Hangi takvimin arasına saklandın da Bir türlü sobeleyemiyorum