Haziran Gecesi

Kara gözlerinin ufkunda meleşen kuzuların sesi gibi Akşamın ötesinden gülümserdi bakışların Bir avuç kara serpilmiş suskularından toplardım umutları Zülfünün siyahında çekilmiş kılıçların şakırtıları bölerdi düşlerimi Şiir yazdırtan bir ahuyu seyrediyorum minicik pencereden Çekip vurmaz mıyım sessiz gecelerin ayazında sensizliği Yazmaz mıyım kara defterlerin ilk satırına hasretinin ölümünü Hesap sormaz mıyım ayrılıkların yakasına yapışıp da Kaybolmuş bir maral kadar kimsesizdim dağlarda Topla avuçlarında Bakışlarımdan akan hüznü ve hiç bırakma Tek tek vur yalanların acımasız gölgesini Kızılı kaybolmuş dudakların köşe başı kıvrımlarında... Sakın titremesin ellerin, terlemesin avuçların Gün doğumuna kalmasın hiç bir şey Şahidi bulunmasın bu kadersiz infazın Aydınlığı düşmesin güneşin, kırık pencere camlarına Yedi zılgıt sesinde olsun canhıraş haykırışları aşkın Al sana asi bir yürek Bozdur bozdur harca gelmişini geçmişini... Sat anasını kederin, hüznün, terkedişlerin Tüm kötülüklerin faturasını bana kes Aklımın emanet sandığına kilitlediğim ihanetlerin Yedi ceddine rahmet okutma şimdi bana Gider ayak... Haziran gecesi yağmurları düşerken kirpiklerine Üzülme...