Sevda Günlüğüm

Her bitiş yeni başlangıçlara gebedir Can kesiği şafaklarda Çoğul sessizliklerden çıkıverir Ansızın ümitler... Kırık kanatlara yüklenir bekleyişlerim Sensizlikte çoğalır Sessizlikte kaybolur kelimelerim Havada uçuşan toz zerreciklerine karışır Toprağa düşer yağışlarım... En fazla suya yazarım adını Su kurur Taşar bendini yırtarak En fazla suya yazarın aşkını Ebrular delirir Renkler intihar sendromlarında kaybolup gider En fazla suya yazarım bakışlarını Sular su olmaktan çıkar... Sulu sepken yağışlardan geçip Düşer üşümüş yanaklarımın üzerine Vur beni Bırak dudaklarında öleyim Parmak uçlarından düşeyim viran düşlerimin arasına Kabusların tükendiği mor şafaklara geleyim Bir gecenin son saat vuruşuyla Senli cehennemlerin kapısında bekleyeyim Zebanileri kıskandırsın vefam Utansın har-har yanan ateş/sönsün Seviyorum cantanem Sensizliğin gırtlağına çöküp yalnız akşamlarda Seni dolduruyorum Uyku gibi Sen tüten bakışlarıma kirpik aralarında Sanaydı seslenişlerim Sanaydı hıçkırık misali dökülen hecelerim Kurşun ertesi ayrılık rüzgarlarıyla Tutar yakasından sürüklerim Gırtlak arası hıçkırıklarımı Bakışlarımın gözbebeklerine gömerim seni de Kapatırım bakışlarımı İçimde seyrederim katran karası gözlerini Eski bir atlasın bilinmeyen grafiklerinde Enlem boylam hesapları yapmadan çizerim düşlerimi Sürgün dünyamın efendisi ilan eder Taç giydiririm gönüllü köleliğime Ne güzel şeydir oysa Doğru zamanda doğru insanı bulmak... Nasıl da güzeldir o doyumsuz lezzet... Ne güzel bir şeydir Amin denecek dularda kendini kaybetmek... Daha kaç mısranın satır aralarından duyulacak Kaç haykırış olup ineceksin gecemin karanlıklarına Güneşi kıskandırırcasına... Kaç kelime sen olup çıkacak kimbilir... Kış ortasında Ak günlerin habercisi... Tenimden ateş fışkırır Volkanlara inat Sarkıtlardan düşerim damla damla Dikitlere yazarım adının ilk harflerini Sayıklamalarım yayılır da Satır satır Kabus ötesi düşlerin sevişmelerinde Gırtlağıma kadar sana batarım