Herkes İçinde

elbet bir giysi giyilebilir ayna karşısında ama ten bedenden çıkarılamaz dünyadan dağlar çıkarılınca elde kaç gün ve kaç gece kalır kaç göğüs ucu irkilir uykusunda sabah olmadan kim ışığı giydirebilir yanında upuzun yatana sevmek olmasa dokunduğumuzda birbirimizin hayat kumaşına damarlarımızda kan uğuldar kırardı kadranını buharlı makineler okulu ekerek bir yamaca çam diker gibi kılcal damarlarımızda koşardı allı aklı yuvarlar bütün gemiler denize indirilmiş yer yatak, gök yorgan, ay ışık işçisi olurdu ikimizin aramızda birimiz doğunca diğerinin üstüne diğerimiz batırırdı kendini onun denizine el dokuması ipek kumaşlar gibi avuçlarlarımızda kayıp giden dil doğardı ikimizin arasında ama, kalkıp giyindiğinde, dünyayı giyiniyordu sanki sanki kapıdan değil, benden de çıkıp gidiyordu herkesin içinde herkes olurdu bir benim yanımdayken herkes olmazdı.