Önemli Olan

biz neden onların dışındayız onlar neden bizim içimizde değiller diye bir soru bile sormadık bugüne kadar kendimize kesilmiş düşleriyle insanları götürdüler sokaklarımızdan, otobüs duraklarından gösterilerde yakapaça, karga-tulumba çok zaman böyle geçti kan-revan pencerelerimizden yarı belimize kadar sarkarak dışarıya bağıramadık bile tül perdelerin gerisinde kaldık korkudan sadece kumaş çekmedi, zamanla büyüdük, kaşla göz arasında pantolonlarımızın paçasını uzattık eteklerimizin boyu kısaldı da, sığdık yine de hayata ama bir türlü geri getirmediler onları alıp götürenler perdeleri hiç açılmamış evler gibi gibi ıssız çatlak bir sıva gibi yol aldık boş duvarlarda oysa, hiç gitmediğimiz yerleri merak eder gibi insanın omzu mu, yoksa dağlar mı yüksek diye durmadan ince belli soru sormalıydık kendimize biraz onlar bize kalmalıydı biraz bizi alıp götürmeliydiler onlarla yarı belimize kadar batmalıydık, belanın ta içine ne doktor, ne de güzel bir hemşire güneş girmeliydi evlerimizden içeriye demirin ısıyı tutup yaydığı kadar ne yazı ki,insanlar sevgiyi tutup yaymıyorlar soğumuş bir demirin ağırlığı değişmezken soğumuş bir bedenin demirden de ağır geldiğini, ve soğumuş bir demir parçasına dokunmakla soğumuş bir bedene dokunmanın aynı şey olmadığını elleri üşüyenler değil, ülkeleri üşüyanler bilirler işte bu yüzden bir adımızın olması değil giydiğimizde bize yakışan bir hayatımızın olmasıdır önemli olan