شمارهٔ ۳۲۳

خورشید من امروز به شکل دگری باز می خورده نهان گرم ز ما می گذری باز افروخته رخسار و جبین کرده عرقناک از حال دل تشنه لبان بی خبری باز دانم چه نظرهاست در آن دم که به شوخی پنهان ز برم می روی و می نگری باز ای دل ز جنون خودی آواره ز بزمش بی فایده می سوز که بیرون دری باز شاید که ز بویش دم دیگر به خود آیم ای غیر ز بالین من این گل نبری باز امروز به ما چشم ترحم نگشودی چون است به عشاق نداری نظری باز در خون منی گرم ز اظهار وفایش بی خود سخنی گفته ام ای دیده تری باز بس شیفته می بینمت امروز فغانی دانم که ز بیداد که خونین جگری باز