شمارهٔ ۳۸۳
ب بابافغانی شیرازی
0
Altın Yaprak
خوش آن حالت که در روی گلی نظاره می کردم
زبویش می شدم مست و گریبان پاره می کردم
ز خود می رفتم و می سوختم در آتش غیرت
چو با دل گفت وگوی آن پری رخساره می کردم
من این زخم ملامت بر جبین خویش می دیدم
چو در اول نظر بر تیغ آن خونخواره می کردم
جدا از آن ترک عاشق کش چنان تنگ آمدم از خود
که گر بودی به دستم قتل خود صد باره می کردم
طبیبان چاره درد دل عاشق نمی دانند
نهانی درد خود را ورنه من هم چاره می کردم
فغانی چند گویی حال خود با آن شه خوبان
به ناچاری بر آن رخساره اش نظاره می کردم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş