شمارهٔ ۴۵۷

به سوی درد از گلشن افلاک می آید برون لاله دلسوز و گل آتشناک می آید برون کشته تیغ محبت را به جای برگ سبز پاره دل خون چکان از خاک می آید برون من به امید گهر این قطره ها بارم ز چشم شوری بختم همان خاشاک می آید برون کشته آن شاه خوبانم که بهر صید دل سرکش و عاشق کش و چالاک می آید برون روز صیدش آهو از چین و کبوتر از حرم بر هوای حلقه فتراک می آید برون کس نیارد جامه تقوی برون از بزم عیش زین چمن یوسف گریبان چاک می آید برون جمله خوبان فتنه جو باشند یا سلطان من اینچنین عاشق کش و بی باک می آید برون گرچه در آلودگی نقد فغانی صرف شد چون دلش پاک است زآتش پاک می آید برون