شمارهٔ ۴۸۴
ب بابافغانی شیرازی
0
Altın Yaprak
چشم من از نظاره آن زلف مشک بو
چون نافه تری ست که خون می چکد از او
یک قطره خون سوخته خال گلرخی ست
هر غنچه بنفشه که بینم به طرف جو
خونابه ای که می کشم از تیغ عشق تو
چون آب زندگی به گلو می رود فرو
خواهم چو گل سفینه دل را ورق ورق
هر یک ورق به دست نگاری فرشته خو
تو شاه بیت دفتر حسنی و معنیت
خلق جمیل و خوی خوش و صورت نکو
هر نازکی که بود نهان در نقاب حسن
خالت نمود از شکن زلف مو به مو
لب بسته ای فغانی و احباب مستمع
طوطی تویی درین شکرستان سخن بگو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş