شمارهٔ ۴۸۴
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
از من مکن جدایی ای یار نازنینم
کز دوری تو جانا با درد دل قرینم
دامن چه می فشانی از من که خاک راهم
از من چه می کشی پا من کمتر از زمینم
من ذره ام ولیکن سودای مهر دارم
من فانی ام ولیکن با روح همنشینم
جز لعل تو نگنجد در عقل خرده دانم
جز قامتت نیاید در چشم راست بینم
چون ماه می گدازم از مهر تو ولیکن
مهر تو تا قیامت نقش است بر جبینم
از ناله سحرگه ایمن مباش ای مه
تا خرمنت نسوزد از آه آتشینم
گفتا رقیب تا کی مستی ز عشق ناصر
من خود چنین نگشتم او ساخت این چنینم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş