Nurgün

Merhaba Nurgün Yine karlı bir gün Nüksetti içimdeki yara Büyüdü her yanından Yeni bir sürgün Ve bilesin ki mutlaka Hüznümdür dökülen yollara Gelirken basma sakın Bulaşmasın topuklarına.. Değişmiyor hiçbir şey demiştim ya sana Değişiyor Nurgün Değişiyor bir anda Kayalar için için oyuluyor Dağlar usul usul küçülüyor Eriyor Nurgün, yürek eriyor Demir olsa, çelik olsa Dayanmıyor ateşe Buram buram eriyor.. Devinimini bilirsin toprağın Harman ediyor, eti kemiği Kırk gün kırk gecede Çiçeklere, ağaçlara Can veriyor Vakti gelince Bu nasıl bilmece?. Gök değişiyor, yer değişiyor Her şey değişiyor Nurgün Gözün görmeden Aklın ermeden Hayasızca utanmazca Değişiyor amansızca Bende değiştim Nurgün Bir asırlık zamanın yapamayacağını İki sözcük yaptı bana Bu kadar mı eksikmişim Nurgün Sevgiden yana.. Gözlerimin içine Başka hayal girmiyor Öyle derin çizilmiş ki yeşiller Bir kalemde silinmiyor Tıpkı senin gibiyim Sözcükler yetmiyor Cehennem benim Nurgün Cehennem içimde yanıyor.. Gel hadi Nurgün Geç kaldın bu gün Ay yükselir birazdan.. Hilal faslında Bir kaç da yıldız ışılda sa Fena olmaz aslında Yakarız sigaralarımızı Şu ağacın altında Söndürürüz efkarımızı Bastırıp bastırıp hüznümüze.. Ocak da bitti Nurgün Bir solukta Sevda hasret ve çay Demleniyor ocakta Gel içelim bardak bardak Isınır belki içimiz şu soğukta.. Hükmedemiyoruz belli ki gönlümüze Hükmedelim öyleyse hayallerimize Halıcı'dan şiirlerle Başlayalım şiire Biraz Atilla İlhan Biraz Ümit Yaşar Oğuzcan Şiire dalalım Nurgün Uyku yerine Bir türkü, bir şarkı getir gelirken Biri senin biri benim Şarkılar türküler bilir hasreti Çekelim nağmeleri derin derin Yalnızım be güzelim Yalnızım bu gece Hadi gel Nurgün Geç kaldın Çay suyunu çoktan çekti ocakta..