شمارهٔ ۱۳۸
ا امیرعلیشیر نوایی
0
Altın Yaprak
باده خور تا زنده ای کز بعد مردن روزگار
خانه نسیان به مهجوران خاکی می کشد
فانی آنکس را فنا باشد مسلم کو به دهر
درد و داغ عشقبازی را به پاکی می کشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş