شمارهٔ ۲۴۶ - تتبع خواجه

بر در دیر مغان هرروز خدمت می کنم صد تفاخر زین شرف بر اهل دولت می کنم پیر دیرم گر به هر عمری دهد یک جام می سال ها از مستی آن باده عشرت می کنم تا ندانندم که از عشق که مجنونم چنین هر پریوش را به مهر خویش تهمت می کنم خو گرم با جور منما لطف بی حد زانکه من می فتم در رنج اگر این طور عادت می کنم گرچه در دیرم گدا لیکن به یک پیمانه می با صد افریدون و جم اظهار حشمت می کنم وه چه عشق مفرط است این زانکه در هر چند روز در دگر نوع جنون در شهر شهرت می کنم گر مسلمانان بسوزندم جزا نبود هنوز من که بهری کافری تغییر ملت می کنم اینکه گه مغرور زهدم گاه پیر میکده از تلون های حال خویش حیرت می کنم خلوت زاهد پی مقصود باشد فانیا لیک چون من یافتم مقصود خلوت می کنم