شمارهٔ ۳ - تتبع خواجه حافظ

رموز العشق کانت مشکلا بالکاس حللها که آن یاقوت محلولت نماید حل مشکل ها سوی دیر مغان بخرام تا بینی دوصد محفل سراسر ز آفتاب می فروزان شمع محفل ها دل و می هردو روشن شد نمی دانم که تاب می زد آتش ها به دل یا تاب می شد ز آتش دل ها به مقصد گرچه ره دورست اگر آتش رسد از عشق چون برق آسا توان کردن به گامی قطع منزل ها من و بی حاصلی کاز علم و زهدم آنچه حاصل شد یکایک در سر معشوق و می شد جمله حاصل ها بود چون ابر سیر ناقه لیلی که در وادی فغان از چاک دل مجنون کشد نی زنگ محمل ها چو در دشت فنا منزل کنی یک روز ای فانی ز من آن جانفزا اطلال را فابجدو قتلها