Kanadı Kırığım

olduğun yerde güzelleşiyor herşey ’beyaz gülüm’ eksiği olmayan oba sofraları tadının ardından asıldıkça aslıdığın sigarandan yükselen masmavi dumanım ben mevsimler sırnaşıp durunca bilge yüzünde ben sana baka kalayım süzüledur biraz daha gökyüzümde göz kapaklarında astığın mutlu bir fotoğrafta gülümsedikçe dudaklarının gölgesinde buhurlaşır nefesim ve her seferinde kaybolduğum gözlerindeki şehirlerde sakıncalı bir adresim bağban yeşilliğinde bir tadımlık lezzet nedir büyük aşkım aynaların içine giren bu sadakatın huşusunda dudaklarından akan kan kırmızı mı acaba bunca acının terkisinde nasılda böyle kalabildin ’ay balam’ yorgun yılların ucunda filizlenen güzelliğin saçlarından çözülen buz soğuğu sonrasında ısındın çocuk gözlerindeki bayramlarda maziye açılan sarı çiçek gibi eskimeyen tüm baharları kuşandın öyle ki kanamış dalları sarılı bir ağaç duruşunda bâkir bir elma sol yanında büyüyor son adımlarında tuhaf bir hikâye ki hayatı bir başka süsledin bugünlerde battıkça ince topukların yürek yerime sen bana başka ben sana başka sürgünlerde.. ah..sevdam ah benim kanadı kırığım.. itibar etme sen yine yazdıklarım sadece kalemimden düşenlerdir son durak soğuk bir musalla taşı üstüdür biliyorum cesedimden yükselen ses sana en büyük yeminim olsun seni seviyorum..