Her Çiçeğin Adı Hıçkırık

Müzzeyer Aloğlu’na Sesine dokunsam sesim kırılır kirpiğine dokunsam kirpiğim yaralı bir serçeyiz incecik dallarda nereye tutunsak bir yanı kırık bir ince gönül sızısıdır bizimkisi bir ince aydın duyarlılığı sahte gülücükler ürkütür yüreğimizi pazarlıklı dostluklar güzellikler ki, yedeğimizde kıyısız bir deniz artık kötü zamanların yitik öyküsü hayatımız karanlık her sokakta ışıklı acılar topluyoruz bir açıp bir soluyoruz kendi içimizde. ağaçta titreyen yapraklar gibi, acı çekmeye yazgılı ömrümüz. geceler boyu yalnızlık çekiyoruz yürekler boyu sevda ıslandıkça ıslanıyor duygusallığımız Her yağmurun adı gözyaşı Her çiçeğin adı hıçkırık bir yanımız göğün üşüyen yıldızları bir yanımız umudun sancıyan sızıları nehir nehir yalnızlıklar akıyor içimize her gece bir çocuk alıp başını gidiyor bir çiçek küsüyor bahçesine her gece mevsimler bölüşmüyor artık sevdaları hangi hülyaya uzansak avutmuyor bir kanadı kırık gönül kuşumuzun ne yana vursak ayrılık oysa sevmekti en çok yüreğimize yakışan seherin umut veren güzelliğini bahar çiçeğinin çiğini tomurcuğunu ayışığının düşlerimize dökmekte ustada olsak içimizdekileri şimdi günler yorgun, geceler yorgun, biz yorgunuz yine de herşeye rağmen ne güzel benim ayakta kalışım, senin yıkılmayışın sarsada kuyularımızın derinliğini karanlık