شمارهٔ ۱۱۳
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
خوش آن که جوش دیده بیهوده بین نبود
نقش ستم در آینه ها خوش نشین نبود
ایمن به باغ عصمت خود می چمید حسن
در زیر هر مژه نگهی در کمین نبود
خوش می گذشت از شکن شانه زلف دوست
بر هیچ تار آن گره کفر و دین نبود
بگداخت ناله بر لب بلبل ز ناله ام
این شعله گرم بود ولی این چنین نبود
دستم ز جیب چاک به دل می کشید دوش
کامشب خروش و ولوله در آستین نبود
عمرم تمام صرف فغان گشت و سوختم
کاول فغان چرا نفس واپسین نبود
گشتم شهید و از کرم غم در آتشم
بودم گمان مغفرت اما یقین نبود
نازم به پاسبانی عصمت که دوست را
در بزم شب نشان نگه بر جبین نبود
بوی نشاط نیست فصیحی درین بهار
گویی که هیچ تخم طرب در زمین نبود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş