شمارهٔ ۱۳۹
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
از خون کشتگان شکفد لاله زار عشق
باشد خزان عمر شهیدان بهار عشق
آه این چه آتش ست که از ذوق سوختن
روید چو خار خشک گل از مرغزار عشق
از عشق جان لبالب و شوق گرسنه چشم
مست ست همچنان ز می انتظار عشق
قحط غم ست در دل ما ز آنکه می رسد
هر دم هزار قافله غم از دیار عشق
سرسبز باد تا به ابد بوستان حسن
زین خون که جوش می زند از جویبار عشق
نامم نخست بود فصیحی ولی کنون
بختم لقب نهاد سیه روزگار عشق
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş