شمارهٔ ۱۴۲
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
ماییم که جان در گرو صهباییم
بی باده چو باد خاک می پیماییم
ما را گویند باده تنها چه خوری
توفیق رفیق ماست کی تنهاییم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş