شمارهٔ ۱۴۹
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
عمری بودم چون شب غم نامه سیاه
تا بو که رسم به وصل آن مه ناگاه
اکنون که به دیده کرد منزل آن ماه
همچون مژه در برون در ماند نگاه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş