شمارهٔ ۱۵۳
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
چمن پیرای صبحم کیمیای خاروخس دارم
به هر شاخی ترنج آفتابی پیش رس دارم
نه ذوق ناله ام بی تاب دارد نه غم محمل
هوای پای بوس ناله فرمای جرس دارم
پر پروانه ام در حسرت پرواز گم بادا
اگر امید دودی از چراغ هیچ کس دارم
همه شب ناله می دزدم ز لب وز بیم می لرزم
بدین بی دست و پایی راه بر بام عسس دارم
گلستان برنتابد زحمت هر هرزه پروازی
از آن در هر بن مژگان نگاهی در قفس دارم
منم پروانه کز بال هما کردند محروم
کنون دست طلب در دامن بال مگس دارم
فصیحی گر نفس ره گم کند در کلبه داغی
چراغ آفتابی در سر راه نفس دارم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş